باید دیوونگی هامو ببخشی                

  نگاه سرد چشمامو ببخشی          

می دونم گاهی حرفام خیلی تلخه           

  بگو می تونی حرفامو ببخشی     

باید گاهی تو چشمام خیره شی          

ببینی تا چه حد غمگین و خستم   

نمی دونم دخیل دلخوشی مو            

به چشمای کدوم آیینه بستم

یه دنیا خاطره تو کوله بارم            

   منو از زندگی مایوس کرده

شبای بی چراغ زندگیمو           

  پر از تنهایی و کابوس کرده

تو نور روشن روزای بعدی            

همون روزایی که آیینه وارن

همون روزای خوش رنگ دل انگیز        

 که تو آغوششون پروانه دارن

تو می تونی منو آشتی بدی با       

  شبای روشن ستاره بازی

تو می تونی کنار من بمونی        

 تو می تونی منو از نو بسازی

تو می تونی با یه لبخند شیرین          

  بدی های منو آسون ببخشی

می تونی به کویر خشک قلبم       

    تو به آهستگی بارون بباری

باید دیوونگی هامو ببخشی           

   نگاه سرد چشمامو ببخشی

نگاه من به هر سو 

 پس چرا نیستی پیشم؟

نگاه گرم تو کو؟

 گوش گوش ۲ تا گوش

،۲ دست باز یه آغوش،

بیا بگیر قلبمو،یادم تو را فراموش

،چوب چوب یه گردن،

جایی نری تو بی من

دق می کنم می میرم،

اگه دور بشی از من

،دست دست ۲ تا پا

یاد تو مونده اینجا 

من من یه عاشق

همون مجنون سابق

ولنتاین مبارک

خداحافظ به شرطی که / بفهمی تر شده چشمام

خداحافظ! کمی غمگین / به یاد اون همه تردید

به یاد آسمونی که / منو از چشم تو می دید

***

اگه گفتم خداحافظ / نه این که رفتنت ساده است

نه این که می شه باور کرد / دوباره آخر جادست

خداحافظ واسه این که / نبندی دل به رویا ها

بدونی بی تو و باتو / همینه رسم این دنیا

...................................................

این گذاشتم به یاد ولنتاین پارسال شبیه کارتی هست که بهم دادی ..........امسال ولنتاین با کی هستی؟

باور نمي كني كه اين روزها چقدر دلم گرفته

باور نمي كني كه خنده هايم چه بغض هايي را در خود پنهان دارد

آري ... من ... با دقايقم ... با زندگيم لجبازي مي كنم

نازنينم ! غروب بار سنگين دلتنگي مرا هر شب به دوش مي كشد

سنگيني پلكهايم و نگاهي كه ديدن را از ياد برده

كوركورانه زيستن را خوب آموختم

توان نوشتن ندارم

واژه هايم گرد و غبار گرفته من

باور كن كه باورت كردم

روزی بر بلندای زندگی خواهم ایستاد

و تو را فریاد خواهم زد

 تا آن روز لباس رزم خواهم پوشید

وخواهم ماند

و برایت خواهم جنگید

می دانم که آن روز خواهد آمد

دیر یا زود

من زدم تیشه به ریشه   تو چته؟

از نگاه هرزه ی خیابونا  

من دارم شکنجه میکشم  تو چته؟

اسممو چند دفعه بردی تا حالا  

چند ستاره کم آوردی تا حالا

تو مثل من که همیشه بد می یارم

به در بسته نخوردی تا حالا

فکر نمیکردی من نمیکنم ازت گذشت

جرم تو سنگین تر از این حرفاست

خودتم میدونی حرفات باد هواست

با خودت نگفتی چی میشه عاقبتت میدونی از تو برام چی مونده

اره نفرت

من که می خواستمت چرا کاری کردی که نتونم ببخشمت

رهام کردی و رفتی پشتتم نگاه نکردی

میدونم که خیلی دوست داری باز برگردی خیلی پست و نامردی

الهی نسوزی، تو گفتی بسوزم
گذاشتی که هر شب به ره چشم بدوزم
من از گریه هر شب یه دریا می سازم
همه زندگیمو به چشمات می بازم
صدای دلم رو، تو نشنیده رفتی
خرابت بگشتم، کلامی نگفتی
تو را می سپارم به دست خدایم
فقط او شنیده همیشه صدایم
یه شب عاشقانه برات گریه کردم
تو هرگز ندیدی به لب آه سردم
تو با بی وفایی به خاکم نشوندی
من ساده دل رو به غربت کشوندی
نمی بخشمت من! ببین روزگارم
ببین از جدایی چه بر سینه دارم
تو را می سپارم به دست خدایم
فقط او شنیده همیشه صدایم

...